Herkesle kahveye çıkmam.

Herkesi potansiyel arkadaş ya da sevgili olarak göremem.

Kriterlerim vardır.

Kıstaslarım vardır.

Tek bir şeye bakarım.

Bir ders daha bugün yazıya döküldü.

Evlendiğiniz ve hatta sosyal ilişki kurduğunuz insanlar çok önemlidir. İyi niyetli insanlarla çevrili olun. Kimse mükemmel değildir. Kendi ailesindeki sorunların farkında olup onları dahi aşmaya çalışan insanlar olsun çevrenizde ve hayatınızda.

“Ben onlar gibi değilim” deyip bambaşka biçimde onlara benzeyen ya da yine aynı şeyi söyleyip kendini korumak adına bencil olan insanlardan da uzak durun. “Benim bildiğim doğrudur” diyen ve bir yargı makinesine dönüşen insandan da uzak durun.

En önemlisi, çok kesin konuşan insanlardan ve insanları çok yargılayanlardan uzak durun. Mesela bir olay vardır, hepimizce yanlıştır. Kabul edemeyiz; ama bazı şeyler de vardır, onlar biraz iki tarafın dinlenmesini gerektirir. Çok emin olamayız, yargılayamayız.

Kişisel kurallarımız vardır tabii ki. Ama bu konularda dahi kesin konuşamayız. Konuşmamalıyız.

İster evlilik, ister arkadaşlık olsun, elinizi sımsıkı tutamayacak insanlardan uzak durun. İyi gününüze sevinmeyecek, kıyaslayacak insanlardan da.

Gerçekten kapatın gözlerinizi. Bir zorluk yaşadığınızı ve sonrasında da başka bir senaryoda en mutlu olduğunuz bir olayı hayal edin. Elinizden biri tutuyor ve sizinle sevinenler kimler? Ama dürüst olun. Öyle istediğimiz için değil, gerçekten kim var? Buldunuz mu onları? Anlamlandıramadığınız ama güvendiğiniz insanlar var mı? İçiniz hiç yanılmaz. Akıl yanılır, bazen şaşırtır ama kalbiniz asla yanılmaz. O, doğruyu bilir. Tutun o insanların elinden, onlar sizin insanlarınız. Bu insanlar her zaman ailenizden olmayabilir. Hatta ailenizden olup hayatta olmayabilir. Eğer şu an hayatta değilse elinizden tutan kişi, onun dediklerini benimseyin. O olmadan, ona neden güvendiğinize, size neden güven verdiğine bakın. Çevrenizde de ona benzer insanlar mutlaka bulacaksınız.

Ben bunu çok yaparım. Çoğu kez çok değişik, yani çok da tanımadığım insanlar olur. Anlamlandıramam. O insanlara neden güvendiğime dair kendimi biraz daha zorlarım; yaşanmışlıkları düşünürüm.

Bir insanla elli sene geçirirsin, senin niyetini sorgular; bir insanla on dakika konuşursun, belki konuşmazsın, kim olduğunu ve mücadeleni anlar.

Kendi çıkarı olmasa dahi seninle yan yana savaşacak insanlar olsun; “Ne gerek var?” demeyecek, bu mücadeleyi sorgulamayacak insanlar olsun. Senden emin olmayan insanlardan uzak dur. Senin mücadeleni sorgulayan…

Bu yaşıma kadar ne öğrendin derseniz, bunu öğrendim ve bugün içselleştirdim.

Hayatta hepimizin mücadelesi çok başkadır, çok farklıdır. Hepimizin ihtiyacı çok değişik olabilir. Güvenin, güven verin. Yarı yolda bırakılmanıza ise hiçbir zaman üzülmeyin. Size öyle yollar açılır ki anlayamazsınız; yeter ki orada ısrarla kalmayı reddedin. Kendinizi seçin.

Bazen olmanız gereken yerler, hiç bırakamayacaklarınız olabilir. Siz yine de kendinizi seçin. Bu, “Benden sonrası tufan!” demek değildir. Kendinizi seçin, iyi olun. Bununla ilgili çok güzel sözler vardır.

Özetle, kurtarıcı beklemeyin, kendinizi kurtarın. Kurtarın ki yardıma ihtiyacı olanları da kurtarabilin. Bu çok önemli. Siz iyi olmadan kimse iyi olmaz. Kendinize iyi gelmeyi bilemezseniz kimseye iyi gelemezsiniz.

Öyle insanlar var çok şükür.

Sevgiler,

Sevgi Müge Keçeci