Bu yaşıma kadar ne öğrendim diye çok düşünürüm. Hep şunu gördüm; içinde huzursuz olan insanlar, senin huzurlu olmandan ve sakinliğinden rahatsız olurlar. Hırsın olmadığını, tembel olduğunu, yeterince mücadele etmediğini ve aslında sürekli yetersiz bir insan olduğunu söyler durur.

Durum böyle değildir. Sakın bu dolduruşa gelip, kendinizi kaybetmeyin. Yolunuzdan eminseniz, çalışmanızdan, mücadelenizden, kısacası kendinizden eminseniz, bu yeterlidir.

Çünkü bazen, bazı şeyler olmaz. Hayat, her zaman sabit bir çizgide ilerlemez. Her şey bize bağlı değildir. Bazen bir şey için ne kadar mücadele etseniz de olmaz, siz bunun farkına varmış, açıklama ihtiyacı hissetmeyen biri olabilirsiniz. Ya da çok çalışırsınız ama çok çalıştığınızı bağıra bağıra haykırmazsınız. Kendinizi kanıtlama ihtiyacınız yoktur. Sürekli kendinizi ve başarılarınızı anlatmazsınız, olur olmadık.

Bu da ekseriyetle insanların sizin hakkınızda; kendini ifade yoksunu ya da hiçbir şey yapmayan bir insan olarak görmesine neden olabilir. Olsun. Gerçek başarı kişisel tatmindir, aldığın başarılar senin bileziğindir.

İltifatlar sana özeldir, başkalarına ister anlatır, ister anlatmazsın. Risk almak herkese göre farklıdır. Bazı insan risk alır, birden harekete geçer, çok üzerine düşünmeden, bazı insan tecrübelerini de değerlendirip ilerlemeyi tercih eder, düşünme zamanı vardır.

Kısacası herkesin bir popisi vardır, eyyorlamam bu kadar.